Thursday, January 26, 2012

Maqedonia lider botëror në shkeljen e lirisë së medias

Lajmërim për publlikun, 26.01.2012

Maqedonia u bë lider botëror në shkeljen e lirisë së medias, e me këtë edhe i të drejtave dhe lirive themelore të njeriut – që lirshëm ta shprehë mednimin e vet, të jetë i informuar. Sipas organizatës Reporterë Pa Kufij, Maqedonia brenda vetëm dy viteve, nga 2009 deri në 2011, ra për plot 60 vende në botë sipas lirisë së medias.
Këtë titull të palakmueshëm dhe vendin e 94 në rang-listë, Maqedonia e siguroi me presionin e vazhdueshëm mbi median, me mbylljen e tri gazetave ditore dhe një televizioni nacional, me përzënien nga puna dhe etiketimin publik të gazetarëve, marrjen e kontrollit mbi Këshillin e Radiodifuzionit, paditë kundër gazetarëve...
Mënyra në të cilën një pjesë e mjeteve të informimit reaguan ndaj rënies së rejtingut të lirive të veta, vetëm i vërtetoi vlerësimet e Reporterëve Pa Kufij. Evitimi i turpshëm që të publikohet lajmi për rejtingun e rënuar, të paktën si ballafaqim me të vërtetën, në mënyrën më të qartë e pasqyron krizën në të cilën kanë rënë mediumet dhe gazetaria në Maqedoni.
Mediumet janë pasqyra e marrëdhënieve të përgjithshme shoqërore dhe politike në shtet. Kur gjendja në gazetarinë dhe në mjetet e informimit në Maqedoni çshtë e mjerë, kur Maqedonia është lider botëror për nga varfëria/mjerimi, çfarë është pushteti i cili e drejton vendin? Çfarë është rejtingu i tij në botë, jashtë kufijve të Maqedonisë?
Rejting-lista e organizatës Reporterë Pa Kufij nuk shkaktoi kurrfarë reaksioni zyrtar, edhe pse gjendjet dhe të vërtetat e këtilla, sado që të jenë të pakëndshme, nuk guxojnë të heshten. Nuk ka, as për së afërmi, kurrfarë sinjalesh se gjendja mund të nisë të ndryshojë. A do të thotë kjo se Maqedonia do të vazhdojë të përmbyset drejt fundit të kësaj liste, ku shoqëri i bëjnë Eritrea, Turkmenistani dhe Korea e Veriut – si regjime diktatoriale të cilat i ndalojnë dhe frikohen nga informatat të cilat janë të pakëndshme për to?

Risto Popovski
Civil Media

Friday, January 13, 2012

Zgjohu dhe përcjelle ëndrrën tënde!


Sot, më shumë se kurr, na duhen ëndërrues. Na duhen ëndërrues të cilët e shpërndajnë ëndrrën e drejtësisë dhe njerëzisë, lirisë dhe barazisë, siq është ëndrra e d-r Martin Luther King-ut më të Riut.
Me rast të Ditës së Martin Luther King, 15 janar, ju thërrasim ta kushtoni këtë uikend ëndrrave tuaja dhe ëndrrave të bashkëqytetarëve tuaj në botë. Ç’ka mund të bëni? Lexojeni fjalimin e Martinit, shpërndajeni, thuani njerëzve se ëndrrat mund të bëhen realitet vetëm nëse i shpërndajmë mes neve. Realiteti i cili bazohet në ëndrra si kjo ëndër, paraqet realitet të një bote njerëzore.
Mos ke frikë të ëndërrosh për drejtësi dhe liri. Mos ke frikë të kërkosh respekt dhe plotësim të ëndrrave tuaja. Kërko, që të të plotësohen.
Mbaje mend 15 janarin si ditëlindje e një përfaqësuesi të njerëzimit, d-r Martin Luther King më i Riu dhe bëhu ëndërrues krenar dhe kërkues i kësaj dite dhe ditëve që vijnë.

The Speech
I HAVE A DREAM
Dr. Martin Luther King Jr.
Washington, DC, on August 28, 1963

I am happy to join with you today in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation.
Five score years ago, a great American, in whose symbolic shadow we stand today, signed the Emancipation Proclamation. This momentous decree came as a great beacon light of hope to millions of Negro slaves who had been seared in the flames of withering injustice. It came as a joyous daybreak to end the long night of their captivity.
But one hundred years later, the Negro still is not free. One hundred years later, the life of the Negro is still sadly crippled by the manacles of segregation and the chains of discrimination. One hundred years later, the Negro lives on a lonely island of poverty in the midst of a vast ocean of material prosperity. One hundred years later, the Negro is still languishing in the corners of American society and finds himself an exile in his own land. So we have come here today to dramatize a shameful condition.
In a sense we have come to our nation's capital to cash a check. When the architects of our republic wrote the magnificent words of the Constitution and the Declaration of Independence, they were signing a promissory note to which every American was to fall heir. This note was a promise that all men, yes, black men as well as white men, would be guaranteed the unalienable rights of life, liberty, and the pursuit of happiness.
It is obvious today that America has defaulted on this promissory note insofar as her citizens of color are concerned. Instead of honoring this sacred obligation, America has given the Negro people a bad check, a check which has come back marked "insufficient funds." But we refuse to believe that the bank of justice is bankrupt. We refuse to believe that there are insufficient funds in the great vaults of opportunity of this nation. So we have come to cash this check — a check that will give us upon demand the riches of freedom and the security of justice. We have also come to this hallowed spot to remind America of the fierce urgency of now. This is no time to engage in the luxury of cooling off or to take the tranquilizing drug of gradualism. Now is the time to make real the promises of democracy. Now is the time to rise from the dark and desolate valley of segregation to the sunlit path of racial justice. Now is the time to lift our nation from the quick sands of racial injustice to the solid rock of brotherhood. Now is the time to make justice a reality for all of God's children.
It would be fatal for the nation to overlook the urgency of the moment. This sweltering summer of the Negro's legitimate discontent will not pass until there is an invigorating autumn of freedom and equality. Nineteen sixty-three is not an end, but a beginning. Those who hope that the Negro needed to blow off steam and will now be content will have a rude awakening if the nation returns to business as usual. There will be neither rest nor tranquility in America until the Negro is granted his citizenship rights. The whirlwinds of revolt will continue to shake the foundations of our nation until the bright day of justice emerges.
But there is something that I must say to my people who stand on the warm threshold which leads into the palace of justice. In the process of gaining our rightful place we must not be guilty of wrongful deeds. Let us not seek to satisfy our thirst for freedom by drinking from the cup of bitterness and hatred.
We must forever conduct our struggle on the high plane of dignity and discipline. We must not allow our creative protest to degenerate into physical violence. Again and again we must rise to the majestic heights of meeting physical force with soul force. The marvelous new militancy which has engulfed the Negro community must not lead us to a distrust of all white people, for many of our white brothers, as evidenced by their presence here today, have come to realize that their destiny is tied up with our destiny. They have come to realize that their freedom is inextricably bound to our freedom. We cannot walk alone.
As we walk, we must make the pledge that we shall always march ahead. We cannot turn back. There are those who are asking the devotees of civil rights, "When will you be satisfied?" We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of police brutality. We can never be satisfied, as long as our bodies, heavy with the fatigue of travel, cannot gain lodging in the motels of the highways and the hotels of the cities. We cannot be satisfied as long as the Negro's basic mobility is from a smaller ghetto to a larger one. We can never be satisfied as long as our children are stripped of their selfhood and robbed of their dignity by signs stating "For Whites Only". We cannot be satisfied as long as a Negro in Mississippi cannot vote and a Negro in New York believes he has nothing for which to vote. No, no, we are not satisfied, and we will not be satisfied until justice rolls down like waters and righteousness like a mighty stream.
I am not unmindful that some of you have come here out of great trials and tribulations. Some of you have come fresh from narrow jail cells. Some of you have come from areas where your quest for freedom left you battered by the storms of persecution and staggered by the winds of police brutality. You have been the veterans of creative suffering. Continue to work with the faith that unearned suffering is redemptive.
Go back to Mississippi, go back to Alabama, go back to South Carolina, go back to Georgia, go back to Louisiana, go back to the slums and ghettos of our northern cities, knowing that somehow this situation can and will be changed. Let us not wallow in the valley of despair.
I say to you today, my friends, so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.
I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal."
I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.
I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.
I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.
I have a dream today.
I have a dream that one day, down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of interposition and nullification; one day right there in Alabama, little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.
I have a dream today.
I have a dream that one day every valley shall be exalted, every hill and mountain shall be made low, the rough places will be made plain, and the crooked places will be made straight, and the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.
This is our hope. This is the faith that I go back to the South with. With this faith we will be able to hew out of the mountain of despair a stone of hope. With this faith we will be able to transform the jangling discords of our nation into a beautiful symphony of brotherhood. With this faith we will be able to work together, to pray together, to struggle together, to go to jail together, to stand up for freedom together, knowing that we will be free one day.
This will be the day when all of God's children will be able to sing with a new meaning, "My country, 'tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing. Land where my fathers died, land of the pilgrim's pride, from every mountainside, let freedom ring."
And if America is to be a great nation this must become true. So let freedom ring from the prodigious hilltops of New Hampshire. Let freedom ring from the mighty mountains of New York. Let freedom ring from the heightening Alleghenies of Pennsylvania!
Let freedom ring from the snowcapped Rockies of Colorado!
Let freedom ring from the curvaceous slopes of California!
But not only that; let freedom ring from Stone Mountain of Georgia!
Let freedom ring from Lookout Mountain of Tennessee!
Let freedom ring from every hill and molehill of Mississippi. From every mountainside, let freedom ring.
And when this happens, when we allow freedom to ring, when we let it ring from every village and every hamlet, from every state and every city, we will be able to speed up that day when all of God's children, black men and white men, Jews and Gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old Negro spiritual, "Free at last! Free at last! Thank God Almighty, we are free at last!"


Wednesday, November 16, 2011

Dita Ndërkombëtare e Tolerancës, Republika e Maqedonisë


Dita Ndërkombëtare e Tolerancës
Lajmërim për mediat, 16 nëntor 2011

DREJTËSI! LIRI! BARAZI!
Tensionet etnikisht të motivuara dhe rrahjet mes të rinjve maqedonas dhe shqiptarë; diskriminimi i institucionalizuar dhe social në bazë të përkatësisë etnike, fetare, gjinore dhe sociale dhe të orientimit seksual; paragjykimet dhe urrejtjet thellësisht të rrënjosura; ndasitë etnike, fetare, sociale dhe politike në rritje – janë sot përbërësit e shoqërisë në Republikën e Maqedonisë. Respektimi i të drejtave dhe lirive të njeriut, sundimi i të drejtës dhe lirisë së shprehjes janë në rrënie të lirë. Qetësia dhe frika u përhapën anembanë vendit. Lista vazhdon. Arsimimi cilësor, shërbimet shëndetësore dhe sociale, politika korrekte e punësimit, qasja deri te drejtësia, rrespektimi i laramanisë etnike dhe kulturore janë në fazë të zhdukjes nga jeta e qytetarëve të këtij vendi.
Duke i ndjekur tendencat e përkeqësimit të gjendjes me të drejtat dhe liritë e njeriut në Republikën e Maqedonisë, e me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Tolerancës, e shprehim brengosjen tonë të thellë.
Prandaj,
Apelojmë deri te aktorët kompetentë shtetërorë dhe shoqërorë të heqin dorë nga politika dhe praktikat e tanishme dhe të ndërmarrin masa urgjente për të ndalur diskriminimin dhe shkeljen e të drejtave dhe lirive të njeriut në vend.
Apelojmë për tolerancë mes qytetarëve në këtë vend, rrespekt dhe solidaritet të ndërsjellë – përkundër ndikimit të dëmshëm të politikanëve.
Toleranca ësht rruga e cila do të sjellë më shumë drejtësi, liri dhe barazi në jetën e çdonjërit prej nesh. Nacionalizmi, shovinizmi dhe urrejtja vetëm do të sjellin kaos dhe destruksion.
Të ftojmë ta shënosh ditën e sotme me tolerancë dhe rrespekt ndaj të ndryshmes. Ndaje rrëfimin tënd me ne. Rrëfena për padrejtësinë që ta kanë bërë apo për shembullin pozitiv për tolerancë dhe rrespektim të të drejtave dhe lirive të tua.
Kliko në http://tolerance-mk.blogspot.com për tolerancë!



Thirrje për aksion dhe përkrahje
Civil – Qendra për Liri e riafirmon slloganin e vitit të kaluar me rastin e Ditës Ndërkombëtare për Tolerancë: DREJTËSI! LIRI! BARAZI!
U bëjmë thirrje të gjithë njerëzve me vullnet të mirë të japin kontribut personal ndaj përmirësimit të botës nëpërmjet praktikimit të tolerancës në familjet e veta, në fqinjësinë dhe në vendin e punës.
Civil-i u bën thirrje aktivistëve të vet ta përkrahin Marshin e Tolerancës, i cili do të mbahet në Shkup, më 16 nëntor në mesditë.
Civil-i i përkrahë dhe u bashkangjitet të gjitha aktiviteteve të organizatave të shoqërisë civile në drejtim të përforcimit të tolerancës dhe rrespektimit të të drejtave dhe lirive të njeriut.
Edhe një herë u bëjmë thirrje të gjithë qytetarëve dhe organizatave ta ndajnë rrëfimin e vet për tolerancë me ne.

Kliko në http://tolerance-mk.blogspot.com për tolerancë!


Kombet e Bashkuara
Mesazh i Sekretarit të Përgjithshëm për Ditën Ndërkombëtare për Tolerancë
Kjo është kohë kur bota e vjetër ngadalë, por në mënyrë të pakthyeshme, ndryshon, ndërsa formohen konturat e botës së re. Institucionet tradicionale ballafaqohen me sfida. Buxhetet zvogëlohen. Familjet janë nën stres. I tërë transformimi dhe tundjet krijojnë shqetësim të madh.
Në kohën e ndryshimeve ne duhet t’u mbetemi besnikë idealeve dhe parimeve të cilat janë në zemrën e Dokumentit të Kombeve të Bashkuara dhe të Deklaratës së Përgjithshme për të Drejtat e Njeriut. Toleranca bën pjesë në vlerat themelore. Praktikimi ynë i tolerancës duhet të nënkuptojë më shumë sesa bashkëjetesë të qetë, sado që të jetë me domethënie themelore. Kjo duhet të paraqet një kuptim aktiv i kultivuar nëpërmjet dialogut dhe angazhimit pozitiv të ndërsjellë.
Kjo është sidomos kritike në luftën kundër diskriminimit, i cili sjellë deri te një ndarje aq të madhe, destruksion dhe vdekje. Të gjithë ne kemi përgjegjësi t’i mbrojmë të prekshmit nga diskriminimi, pa dallim se a bazohet mbi racën, fenë, kombësinë, gjuhën, gjininë, orientimin seksual apo të faktorëve të tjerë. Praktikimi i tolerancës mund të shërbejë si kundërhelm për paragjykimet dhe urrejtjen.
UNESKO luan një rol të veçantë në shtytjen e tolerancës aktive nëpërmjet promovimit të arsimit cilësor për të gjitha vajzat dhe djemtë; avancimin e mediave të lira dhe pluralistike, duke e përfshirë edhe internetin; dhe mbrojtjen e trashëgimisë kulturore dhe  kultivimin e rrespektit ndaj laramanisë kulturore.
Duke u ballafaquar me sfidat e ndërlikuara dhe globale të kohës sonë, Kombet e Bashkuara do të vazhdojnë të punojnë mbi mirëkuptimin e ndërsjellë mes popujve dhe shteteve, nevojën themelore në botën e ndërlidhur mes vete. Duke e shënuar ditën ndërkombëtare të sotme, të rikujtojmë se toleranca aktive fillon nga çdonjëri prej nesh, çdo ditë.
Ban Ki-Mun

Tuesday, November 1, 2011

KONTRIBUT PËR INTEGRITETIN DHE PËRGJEGJËSINË E GAZETARËVE


Kumtesë me rastin e botimit të DORACAKUT GAZETARESK,  1 nëntor 2011
Integriteti dhe përgjegjësia e gazetarit dhe gazetarisë për fjalën e bërë publike, besimi i qytetarëve dhe i shoqërisë në mediumet, si dhe ndërtimi dhe mbrojtja e dinjitetit të gazetarisë si profesion – janë përmbajtjet e Doracakut gazetaresk, i cili sot u promovua në Klubin e Gazetarëve në Shkup.
Qëllimi i Doracakut është që t’i përkujtojë gazetarët dhe të punësuarit në mediume se integriteti personal, përgjegjësia dhe roli në shoqëri mund dhe duhet të ndërtohen vetëm në bazë të respektimit të ligjeve, kodeksit, parimeve etike, si dhe të rregullave profesionale dhe praktikave dhe vlerave të mirësjelljes.
Doracaku gazetaresk është projekt i përbashkët i Civil Media, Civil – Qendrës për Liri dhe Shoqatës së Gazetarëve të Maqedonisë (SHGM). Projekti u realizua me përkrahjen e Amabasadës së Mbretërisë së Norvegjisë në Shkup, ndërsa është pjesë e Programit vjetor të Civil – Qendrës për Liri, përkrahur nga Programi Civica Mobilitas, finanacuar nga Agjencia Zvicerane për Zhvillim dhe Bashkëpunim, implementuar nga Qendra për Zhvillim Institucional (CIRa).
Doracakun e përgatitën gazetarët Risto Popovski, Ilir Ajdini, Josif Qurçiev dhe Dejvid Bruer, ekspert medial nga Britania e Madhe.
Në doracak janë përfshirë përvojat e gazetarisë në Norvegji, e cila sipas profesionalitetit dhe rolit të saj në shoqëri llogaritet si ndër më të mirat në botë. Janë shfrytëzuar përvojat nga Britania e Madhe dhe nga Gjermania, ku gazetaria ka traditë të gjatë dhe karakterizohet me profesionalizëm të lartë. Në Doracakun janë botuar edhe dy dokumente të SHGM-së – Kodeski i gazetarëve të Maqedonisë dhe Gazetarët kundë korrupsionit.
Për rëndësinë e projektit i cili u shtyp në gjuhën maqedonase dhe në atë shqipe dhe të cilin do të mund ta marrë çdo gazetar, folën kryetari i Civilit Xhabir Deralla, kryetari i SHGM-së Naser Selmani dhe udhëheqësi i projektit Risto Popovski. Dejvid Bruer iu drejtua të pranishmive me anë të një videoje dërguar enkas për këtë rast.
“Gazetarët kurrë s’guxojnë të harrojnë se cilësia më e rëndësishme e punës së tyre është gjurmimi pas së vërtetës. Po e harruan këtë, gazetarët duhet të zgjedhin se a do të mbeten gazetarë apo do të bëhen propagandistë të thjeshtë të qendrave politike të fuqisë. Prandaj ky doracak u nevojitet gazetarëve për t’i përkujtuar për rolin të cilin e kanë në shoqëri. Prej sot edhe unë do ta mbaj Doracakun gazetaresk me vete. Shoqata e Gazetarëve të Maqedonisë e ka detyrën që ta distribuojë atë deri te anëtarët e vet dhe ta forcojë aktivitetin ndër gazetarët për mbrojtjen e dinjitetit dhe integritetit të tyre” – tha Naser Selmani.
 “Gazetarët, për shkak të integritetit dhe përgjegjësisë së tyre nuk guxojnë të lejojnë që të bien nën ndikime ose të dorëzohen para presioneve, pavarësisht se nga cila anë vijnë ato” – tha Risto Popovski. Ai përsëriti se “gazetarët duhet patjetër të insistojnë që në mënyrë të balancuar të informojnë për ngjarjet më të rëndësishme, t’i observojnë ato në mënyrë kritike, të inicojnë pyetje kyçe dhe debate për to. Vetëm kështu gazetarët dhe gazetaria mund ta realizojnë rolin e tyre në shoqëri, të kontribuojnë në realizimin e lirive dhe të drejtave të njeriut, zhvillimin e demokracisë dhe promovimin e vlerave më të larta morale, humane dhe kulturore”.
“Shoqëria pa gazetari të pavarur dhe kritike është shoqëri e prapambetur në të cilën shkelen të drejtat dhe liritë e njeriut dhe në të cilën kultivohen vlera të cilat u takojnë kohëve më të errëta të qytetërimit njerëzor. Barazimi mediume të lira = demokraci është i saktë dhe vlen për të gjitha shoqëritë në botë. Po, pikërisht aq është e rëndësishme gazetaria dhe pikërisht për këtë arsye Civili merret edhe me mediumet, edhe pse në radhë të parë është organizatë për të drejtat dhe liritë e njeriut. Më shumë herë deri tani kam deklaruar dhe këtë do ta përsëris edhe kësaj radhe: për lirinë nuk bëhen negociata” – tha Xhabir Deralla.
“Gazetarët punojnë nën prresion të fuqishëm. Jo vetëm nga burime të jashtme, siç janë politikanët, biznesi, kriminelët, por edhe nga vetvetja. Me siguri, një nga kërcënimet më të fuqishme për gazetarinë paraqet autocenzura. Puna jonë duhet të jetë objektive, fer dhe e saktë. Dhe e paanshme. Dhe duhet gjithnjë të përkujtohemi për rëndësinë e rolit tonë në shoqëri. Sfida e tashme është që ta sendërtojmë këtë doracak dhe të analizojmë se si ai ndikon në praktikë, të ofrojmë stërvitje dhe përkrahje për ata që tentojnë t’i zbatojnë këto udhëzime dhe t’i përkrahim në këtë rrugë” – deklaroi Dejvid Bruer me rastin e rpomovimit të këtij projekti.
Të interesuarit Doracakun gazetaresk, në gjuhën maqedonase dhe në atë shqipe, mund ta marrin në Civil – Qendrën për Liri dhe në Shoqatën e Gazetarëve të Maqedonisë, ndërsa ai do të shpërndahet edhe gjatë prezentimit të tij në disa qytete tjera të Maqedonisë dhe në forume të tjera.









Monday, October 31, 2011

Promovimin e publikacionit DORACAKU GAZETARESK


Të nderuar,

Civil Media, njësia organizative e Civil – Qendrës për Liri, dhe Shoqata e Gazetarëve të Maqedonisë kanë nderin t’Ju ftojnë në

Promovimin e publikacionit DORACAKU GAZETARESK
më 1 nëntor (e martë), në Klubin e Gazetarëve të Maqedonisë, në orën 11.30

Publikacionin Doracak gazetaresk e përgatiti redaksia e Civil Media, në bashkëpunim me Shoqatën e Gazetarëve të Maqedonisë, si dhe me asociacione gazetareske dhe shtëpi mediale nga Norvegjia, Gjermania dhe Britania e Madhe.
Qëllimi i publikacionit është që gazetarët, redaktorët dhe të angazhuarit e tjerë në sferën e mediumeve t’i përkujtojë për rregullat themelore profesionale, për rolin dhe vlerat e profesionit – parimet etike, integritetin e gazetarit, kodeksin gazetaresk dhe praktikat e mirësjelljes.
Projektin Doracaku gazetaresk financiarisht e përkrahu Ambasada e Mbretërisë së Norvegjisë.
Projekti është pjesë e Programit vjetor të Civil – Qendrës për Liri, të përkrahur nga Programi Civica Mobilitas, financuar nga Agjencia Zvicerane për Zhvillim dhe Bashkëpunim (SDC), implementuar nga Qendra për Zhvillim Institucional (CIRa).

Jeni të mirëseardhur

Xhabir M. Ceralla
Risto Popovski
Naser Selmani
Kryetar i Civil
Projekt Menaxher
Kryetar i SHGM



Informata:
Sonja Eftovska
Admin. dhe komunikime
Civil – Qendra për Liri
02/5209176